Kultura

Szczegóły

Autor: dwcho

Kategoria: Kultura

Utworzono: 18 grudzień 2015

Poprawiono: 23 grudzień 2015

Odsłon: 1522

Jest taki wieczór, gdy gasną spory, znika nienawiść, łamiemy opłatek, składamy życzenia. To noc wyjątkowa jedyna, niepowtarzalna noc Bożego Narodzenia.

    15 grudnia (2015) w Swarzędzkim Centrum Aktywności Seniora (ul. Piaski 4) odbyło się wigilijne spotkanie seniorĂłw. Uroczystość rozpoczęła się wspĂłlnym śpiewaniem kolęd i pastorałek: PrzybieĹźeli do Betlejem, Cicha Noc, Zagraj dziecku kołysankę, Ta kolęda od opłatka się zaczyna..., potem nastąpiły Ĺźyczenia, ktĂłrych było mnĂłstwo. Od Dyrekcji OPS, od poszczegĂłlnych klubĂłw wierszowane: humorystyczne i powaĹźne, rĂłwnie serdeczne, choć prozą, od redakcji Swarzędzkiego Seniora i od kabaretu Sfajki.

    Ĺťyczyliśmy sobie nawzajem zdrowia, radości, spokoju, uśmiechu na codzień i spotkania za rok. KaĹźdy z uczestnikĂłw otrzymał w prezencie bałwanka, własnoręcznie wykonanego  przez naszą koleĹźankę. Po  ogĂłlnych Ĺźyczeniach nadeszła pora  na łamanie  się opłatkiem, a potem  na kawę i wcześniej przygotowane słodkości.

Miłych, ciepłych i spokojnych Świąt Bożego Narodzenia !

 DW

Szczegóły

Autor: MT00

Kategoria: Kultura

Utworzono: 10 grudzień 2015

Poprawiono: 04 styczeń 2016

Odsłon: 1374

   Wszyscy ludzie rodzą się wolni i rĂłwni pod względem swej godności i swych praw, a kaĹźdy człowiek ma prawo do Ĺźycia, wolności i bezpieczeństwa swej osoby – te fundamentalne dla kaĹźdego wartości są zawarte w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ogłoszonej 10 grudnia 1948 r. na obradującej w ParyĹźu III Sesji Zgromadzenia OgĂłlnego ONZ.

   Dzień Praw Człowieka – Human Rights Day – święto obchodzone corocznie 10 grudnia, ustanowione przez Zgromadzenie OgĂłlne ONZ (rezolucja 423 (V) z 1950 roku) w rocznicę podpisania Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka w 1948 roku.

   Dzień ten poświęcony jest orędownikom praw człowieka na całym świecie, ktĂłrzy dążą do zapewnienia ochrony własnych praw oraz praw innych i wkładają wiele wysiłku w działania zapewniające przestrzeganie ich na co dzień. Wielu z nich jest za to prześladowanych, pozbawianych pracy czy niesłusznie więzionych. Obchody są okazją do uczczenia ich odwagi i osiągnięć.

   Od kilkudziesięciu lat 10 grudnia organizowane są konferencje, akcje edukacyjne, manifestacje i konkursy uświadamiające znaczenie praw człowieka, ich treść i sposoby obrony. SzczegĂłlną uwagę poświęca się walce z prześladowaniami politycznymi, głodem i ubĂłstwem. W organizację wydarzeń mocno zaangaĹźowane są pozarządowe ruchy i stowarzyszenia, stawiające sobie za cel ochronę godności ludzkiej.

MT

Szczegóły

Autor: dwcho

Kategoria: Kultura

Utworzono: 09 grudzień 2015

Poprawiono: 09 grudzień 2015

Odsłon: 1907

   5 grudnia 2015 r. w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niesłyszących w Poznaniu na ŚrĂłdce odbył się kolejny, juĹź XIV OgĂłlnopolski Przegląd Artystyczny Poznań 2015. Celem imprezy, jak co roku, była integracja dzieci i młodzieĹźy z tego rodzaju placĂłwek poprzez wspĂłlne zabawy, wycieczki czy imprezy. W tegorocznym Przeglądzie wzięło udział wielu wykonawcĂłw (indywidualnych lub zespołowych) reprezentujących podobne ośrodki z Poznania i całej Polski (z Kielc,  Bydgoszczy, Wejherowa, Lublińca, Sławna, Olsztyna, Olecka i in.). Podziwialiśmy umiejętności taneczne, wokalne, instrumentalne i aktorskie dzieci i młodzieĹźy. Imprezie towarzyszył sympatyczny i twĂłrczy nastrĂłj, klaskano w rytm wykonywanych utworĂłw, a wykonawcĂłw nagradzano brawami.

   W Przeglądzie gościnnie uczestniczył zespół taneczno-kabaretowy Sfajki ze Swarzędza, ktĂłry zaprezentował nowy program pt. Wiersze Jana Brzechwy. Ramy programu stanowiły tańce w kręgu, a temat główny stanowił spacer po ZOO. Wędrowaliśmy przez ogrĂłd z bohaterem jednego z wierszy, malkontentem Matołkiem krytykującym wszystkie spotkane zwierzęta usłyszeliśmy psie smutki, niegrzeczną kwokę, oglądaliśmy wielbłąda, Ĺźyrafę, słonia, tygrysa i in.... W końcowym tańcu w kręgu wzięli udział, tradycyjnie, wszyscy uczestnicy Przeglądu, doskonale się bawiąc.

   Gościnnie wystąpił takĹźe swarzędzki zespół Celulit, panie ustrojone w indiańskie piĂłra, bawiły zebranych śpiewem i piosenkami dotyczącymi naszego codziennego Ĺźycia.

  Na zakończenie imprezy uczestnicy otrzymali dyplomy, puchary i słodkości od Mikołaja. Do zobaczenia za rok!

DW

Szczegóły

Autor: MT00

Kategoria: Kultura

Utworzono: 03 grudzień 2015

Poprawiono: 03 grudzień 2015

Odsłon: 1391

Czerpcie energię ze słońca, kapiącego deszczu i uśmiechu innych.

Szukajcie w sobie siły, entuzjazmu i namiętności.

Żyjcie najpiękniej jak umiecie.

NAJLEPSZE ĹťYCZENIA DLA WSZYSTKICH BASIEK

Szczegóły

Autor: MT00

Kategoria: Kultura

Utworzono: 03 grudzień 2015

Poprawiono: 03 grudzień 2015

Odsłon: 1218

   Według legendy ta nieprzeciętnej urody dziewczyna, Ĺźyjąca na przełomie III i IV wieku, została przez swego ojca - Dioskura, władcę krainy Nikodemia, ścięta mieczem za przejście na chrześcijaństwo. W czasie tej okrutnej egzekucji piorun zabija jej ojca. Dlatego właśnie św. Barbara jest patronką ludzi „naraĹźonych na wybuchy”: artylerzystĂłw, gĂłrnikĂłw, pracownikĂłw prochowni. GĂłrnicy - prawie na całym świecie - przyjęli Ją za patronkę takĹźe dlatego, Ĺźe podczas jednej z ucieczek przed prześladowaniami schroniła się wśrĂłd skalnikĂłw. Do Polski kult św. Barbary przybył w średniowieczu z terenĂłw dzisiejszych Czech.

   Dla wszystkich zatrudnionych w gĂłrnictwie 4 grudnia jest dniem wolnym od pracy i poświęconym wypoczynkowi po całorocznym trudzie. Wtedy teĹź odbywa się wiele związanych z tradycją uroczystości, zwanych BarbĂłrką. W Polsce św. Barbara kojarzona jest przede wszystkim z gĂłrnictwem. Jej obrazy lub figury znajdują się nie tylko w kopalnianych cechowniach, ale i w gĂłrniczych domach i kościołach.

MT

Szczegóły

Autor: dwcho

Kategoria: Kultura

Utworzono: 11 listopad 2015

Poprawiono: 11 listopad 2015

Odsłon: 1460

   9 listopada br.  w swarzędzkiej Bibliotece Publicznej odbyło się spotkanie z Agatą Błachnio autorką książki Obrazy spod powiek. Izrael i Jordani. Agata Błachnio jest pracownikiem KUL-u, psychologiem i logopedą, autorką wielu prac naukowych. Jej pasją są podróşe. Odwiedziła ponad 30 państw w Europie, Afryce i Azji. Podróşuje i fotografuje, bo fotografia to jej druga pasja. Jest teĹź autorką wystawy fotograficznej Izrael wielu kultur. Nie przepada za utartymi szlakami turystycznymi, odwiedza miejskie targowiska, ktĂłre - jej zdaniem - najlepiej odzwierciedlają Ĺźycie miasta, poznaje lokalne kuchnie. Najchętniej wraca do Izraela  i Włoch.

   Książka Agaty Błachnio Obrazy spod powiek jest zbiorem realistycznych i impresjonistycznych obrazĂłw z pobytu w Izraelu. O tych właśnie obrazach i odwiedzonych miejscach mĂłwiła autorka na spotkaniu. Agata Błachnio przedstawiła swoje refleksje z podróşy, widzieliśmy fragmenty filmĂłw, na ktĂłrych aktorka Danuta NagĂłrna czytała fragmenty książki, widzieliśmy Jerozolimę, Miejsce Święte, a ciągle niespokojne, mieszkających tam ĹťydĂłw, zarĂłwno religijnych, ultraortodoksyjnych w wielkich kapeluszach i świeckich, dzielnicę Mea Szearim,  pielgrzymĂłw przemierzających Via Dolorosa, Ścianę Płaczu, hałaśliwy targ pełen róşnych towarĂłw. Oglądaliśmy plaĹźe Tel Awiwu z błękitnym morzem, wieĹźowce miasta sąsiadujące z rozwalającymi się budynkami, ulice pełne trąbiących bez przerwy samochodĂłw, ludzi o róşnych kolorach skĂłry, mĂłwiących róşnymi językami, w odmiennych strojach, piękną zabytkową Jaffę i wiele innych ciekawych miejsc. Te zdjęcia stanowią waĹźną część książki. Nie jest ona przewodnikiem po Izraelu, przedstawia refleksje autorki z powrotĂłw do tego - szczegĂłlnego dla niej - kraju, jest zbiorem obrazĂłw spod powiek, wyraĹźa jej zafascynowanie inną kulturą, innymi zwyczajami i ludĹşmi.

DW

Szczegóły

Autor: MT00

Kategoria: Kultura

Utworzono: 31 październik 2015

Poprawiono: 02 listopad 2015

Odsłon: 1393

   W Polsce wszystko zaczęło się od DziadĂłw – przedchrześcijańskiego zwyczaju ludowego kultywowanego przez Słowian i BałtĂłw. Zasadniczym celem tych obrzędĂłw było nawiązanie kontaktu z duszami zmarłych i pozyskanie ich przychylności.

   Dziady obchodzono dwa razy w roku – wiosną i jesienią. Wiosenne święto zmarłych przypadało w okolicach 2 maja (wedle faz księżyca). Jesienią Dziady obchodzono w noc z 31 paĹşdziernika na 1 listopada, ktĂłrą zwano takĹźe Nocą Zaduszkową. Była ona jednocześnie przygotowaniem do jesiennego święta zmarłych, obchodzonego w okolicach 2 listopada (wedle faz księżyca). W najbardziej pierwotnej formie obrzędu dusze naleĹźało ugościć (np. miodem, kaszą i jajkami), aby zapewnić sobie ich przychylność. Wędrującym duszom oświetlano drogę do domu, rozpalając ogniska na rozstajach.

   Zaduszki – współczesny odpowiednik pogańskiego święta DziadĂłw. Przypada ono 2 listopada, po dniu Wszystkich Świętych. Tego dnia ludzie wspominają wszystkich zmarłych, ktĂłrych dusze według ich wiary przebywają teraz w czyśćcu.

   W Zaduszki odwiedza się cmentarze, groby zmarłych z rodziny; istnieje tradycja zapalania świeczek czy zniczy na grobach zmarłych oraz składania kwiatĂłw, wieńcĂłw lub teĹź innego typu ozdĂłb mających być symbolem pamięci. Tradycja stawiania zniczy na grobach wywodzi się z dawnego pogańskiego zwyczaju rozpalania ognisk na mogiłach. Obecnie, zwyczajowo, groby odwiedza się raczej w dzień Wszystkich Świętych, ktĂłry jest dniem wolnym od pracy.

   Obchody Dnia Zadusznego zapoczątkował w chrześcijaństwie w roku 998 św. Odilon, opat z Cluny, jako przeciwwagę dla pogańskich obrządkĂłw czczących zmarłych. W XIII wieku ta tradycja rozpowszechniła się w całym Kościele katolickim. W Polsce tradycja Dnia Zadusznego zaczęła się tworzyć juĹź w XII wieku, a z końcem XV wieku była znana w całym kraju.

Szczegóły

Autor: dwcho

Kategoria: Kultura

Utworzono: 10 październik 2015

Poprawiono: 10 październik 2015

Odsłon: 1394

    W zimne paĹşdziernikowe popołudnie (8.10.2015) w świetlicy w Wierzonce było gorąco.  Na zaproszenie pani sołtys  pojawiła się grupa teatralno-kabaretowa Sfajki ze Swarzędza z nowym programem pt. Tylko dzisiaj. Było wesoło. Panie z kabaretu zabawiały gości scenkami rodzajowymi oraz tańcem. Przypomniały, Ĺźe jadąc tramwajem, czy autobusem trzeba mieć właściwy bilet, nawet wtedy, gdy jedzie się na występ kabaretu Sfajki. Wybierając się do lekarza trzeba uzbroić się w cierpliwość, a zrozumienie jest niezbędne w kontaktach z innymi osobami, takĹźe najbliĹźszymi. Na zakończenie występu wspĂłlnie śpiewając piosenkę Ĺťycie jest piękne wręczono publiczności przepis na szczęście. Po dobrej zabawie  częstowano wszystkich kawą, herbatą i pysznym ciastem.

DW

Szczegóły

Autor: dwcho

Kategoria: Kultura

Utworzono: 05 październik 2015

Poprawiono: 05 październik 2015

Odsłon: 1256

   25 września br w Miejsko-Gminnym Ośrodku Wsparcia w Swarzędzu odbył się kolejny, VII Przegląd Grup Teatralnych  Środowiskowych DomĂłw Samopomocy. W Przeglądzie wzięły udział zespoły reprezentujące Środowiskowe Domy Samopomcy: Sokoły z Poznania, Dom Anki z Gniezna, ŚDS ze Swarzędza,  Zielone Centrum z Poznania, Dom Pomocy Maltańskiej z Puszczykowa. Przegląd otworzyła prezentacja filmu „MĂłw-move” nadesłana przez Środowiskowy Dom Samopomocy Sokoły z Poznania, publiczność zaciekawił spektakl     grupy teatralnej "Ów" ze ŚDS ze Swarzędza zatytułowany "Pieskie Ĺźycie", a tańczące panie z Zielonego Centrum wciągnęły do wspĂłlnego śpiewania. Podobał się teĹź teledysk "Hunter" nagrany przez Dom Pomocy Maltańskiej.

   Gościnnie wystąpiła grupa kabaretowo-taneczna Sfajki ze Swarzędza, ktĂłra bawiła uczestnikĂłw imprezy scenkami rodzajowymi przeplatanymi tańcami, przekazując na zakończenie występu przepis na szczęście. Wszystkie prezentacje były interesujące.

   Potem było wręczanie nagrĂłd i wspĂłlny obiad. To była ciekawa impreza. Do zobaczenia za rok !

DW

Szczegóły

Autor: MT00

Kategoria: Kultura

Utworzono: 02 październik 2015

Poprawiono: 02 październik 2015

Odsłon: 1387

Od dzisiejszej lektury porannej prasy odrywa mnie Małgorzata:

–  Słuchaj, czy nie wybrałbyś się ze mną i z grupą ludzi ciekawych świata na Targi SmakĂłw do Poznania?

–  Czemu nie, ale kiedy to ma być?

–  Jak to kiedy, przecieĹź Ci mĂłwiłam o tym w ubiegłym tygodniu, najwyraĹşniej nie słuchałeś co do Ciebie mĂłwię.

   Dzisiaj, zbiĂłrka o 11.30. Nie tylko tym razem Małgorzata miała rację. Kiedy tylko zagłębię się w lekturę gazety, oglądanie filmu czy ciekawą książkę, niewiele do mnie dociera. Nie bardzo mnie ten pomysł zachwyca, ale odmowa zapewne nie byłaby mile widziana, więc skwapliwie wyraĹźam swoją chęć towarzyszenia jej w tej wyprawie.

   W ostatnim czasie ze wszystkich stron jesteśmy atakowani programami o gotowaniu, zdrowej Ĺźywności, potrawach z całego świata w ktĂłrych uczestniczą zarĂłwno fachowcy zajmujący się tym na co dzień jak i wszelkiej maści celebryci i amatorzy.

   Rad nierad biorę moją Panią pod rękę i udajemy się na przystanek autobusowy. Pierwsi uczestnicy wyprawy juĹź są na przystanku. Wszyscy się witają, najwyraĹşniej widać Ĺźe większość Pań się zna. Dopiero teraz zaświtało mi w głowie Ĺźe to grupa kobiet w większości na emeryturze uczestnicząca w róşnych grupach zainteresowań prowadzonych przez swarzędzki OPS. Małgorzata przedstawia mnie paru osobom, dalszą prezentację przerywa podjeĹźdĹźający autobus, ktĂłrym dojeĹźdĹźamy do Ronda ŚrĂłdka w Poznaniu. Tam oczekuje nas druga część grupy, a w chwilę później dojeĹźdĹźa reszta kolejnym autobusem. Wszyscy przechodzimy na przystanek tramwajowy i 6-tką jedziemy w kierunku terenĂłw TargĂłw Poznańskich. W jednej z hal wystawowych mamy się zapoznać co Wielkopolski, inne regiony Polski i krajĂłw ościennych oferują zaspokojenie naszych, na co dzień niezbyt wygĂłrowanych gustĂłw kulinarnych. Byliśmy ciekawi co znajdziemy na wystawie co mogłoby połechtać nasze podniebienie nowymi smakami.

   Nie do uwierzenia, Ĺźe wszystkie tu prezentowane wyroby mogą trafić na nasze stoły. Przyzwyczajeni do zakupĂłw albo w niewielkich osiedlowych sklepikach, a to coraz rzadziej, bo drobnego handlu jest coraz mniej, a w jego miejsce wchodzą wielkie sieci handlowe, centra i galerie. To powoduje Ĺźe skazani jesteśmy w większości na hurtowe zaopatrzenie takiego samego lub podobnego towaru. Najczęściej oferowane są wysoko przetworzone przemysłowo środki spoĹźywcze konserwowane chemicznie dla zachowania długoterminowych okresĂłw przydatności do spoĹźycia i zachowania pozornie świeĹźego wyglądu. A tutaj wystawiono przebogaty asortyment Ĺźywności z najczęściej niewielkich rodzinnych firm, spółdzielni, masarni, sadĂłw, ogrodĂłw warzywnych, gospodarstw ekologicznych itp. Wszystkie te artykuły są pozbawione wszelkiego rodzaju chemicznych konserwantĂłw, barwnikĂłw, polepszaczy smaku, sztucznych zapachĂłw i mnĂłstwa innej chemii spoĹźywczej kryjącej się pod symbolem E z wyróşnikiem cyfrowym.

   Wyruszam z Małgorzatą na przegląd stoisk. Nasza przewodniczka Małgorzata Pawlik mĂłwi nam na co powinniśmy zwrĂłcić szczegĂłlną uwagę zarządzając jednocześnie zbiĂłrkę na powrĂłt o godz. 15.00. Po wymianie zdań stwierdzamy Ĺźe dla nas to trochę za wcześnie i informujemy Ĺźe zostaniemy dłuĹźej. I mieliśmy rację. Buszowaliśmy niemal do zamknięcia wystawy o 17.00. TuĹź po wejściu w pierwszy rząd stoisk natrafiamy na Spółdzielnię Mleczarską KAMOS z Kamiennej GĂłry ze swoim sztandarowym, obsypanym nagrodami serem pleśniowym Camen Blue. PrĂłbujemy po kawałeczku, odchodzimy, by po chwili wrĂłcić i w podręcznej torbie ląduje pierwszy smakołyk. Kawałek dalej Kujawska Spółdzielnia Mleczarska z Włocławka serwuje naturalną maślankę, twarogi, białe sery, jogurty, kefiry śmietanę, mleko. Wszystkie wyroby z certyfikatami. PrĂłbujemy i po chwili karton maślanki i paczuszka białego sera jest juĹź nasza. Następny przystanek to stoisko rodzinnej pasieki APICOM z Lubienia Kujawskiego. PrĂłbujemy prę gatunkĂłw miodu na kawałeczkach chleba. Mnie najbardziej smakował wrzosowy, a Małgorzacie akacjowy. Obydwa słoiczki wylądowały w naszej torbie. Dalej kierujemy się do firmy Polder z Łysomic. Wytwarzają kajmak stosowany w róşnych wyrobach cukierniczych. Mając na względzie coraz bardziej ciążącą torbę z zakupami odkładamy dość ciężki słój ze słodką zawartością. Parę krokĂłw dalej jest stoisko Arkadiusza Łącza ze Świecia zajmującego się tłoczeniem na zimno nierafinowanych olejĂłw: rzepakowego, lnianego i słonecznikowego. Wytwarzane oleje klarowane są w sposĂłb naturalny. PrĂłbujemy, mają intensywny smak i zapach.

   TuĹź obok stragan „Klimkiewicz” z Wtelna k. Bydgoszczy. Wytwarza sok jabłkowy z owocĂłw z własnego sadu. Konfekcjonowany w trzylitrowych kartonach z kranikiem. Sok jest tylko pasteryzowany zabezpieczając go przed zepsuciem. PrĂłbujemy, jest pyszny ale z uwagi na ciężar pudełka z Ĺźalem odchodzimy. Cukiernia B.K. Rumińskich z Głogowa przygotowała róşne gatunki pieczywa i wyroby ciastkarskie. Pieczywo wypiekane według receptur na naturalnym zakwasie. PrĂłbujemy i dwa nieduĹźe bochenki chleba są juĹź nasze. Według zapewnień właściciela ich chleb zachowuje świeĹźość i smak przez cały tydzień. W kolejnym stoisku napotykamy Ekologiczne Gospodarstwo Rolne zajmujące się uprawą ziół. Właściciel Artur Kisiel z Nieszkowa k. Słaboszewa oferuje miętę, dziurawiec, krwawnik, lubczyk, koper włoski szałwię, melisę. Po dotychczasowych licznych degustacjach z przyjemnością wypijamy po szklaneczce świeĹźo zaparzonej mięty i kupujemy paczuszkę mięty i melisy. Inne bardzo smakowite zapachy doszły nas ze stoiska firmy Gawor z Podstolic koło Krakowa. Tu dopiero sprĂłbowaliśmy jak smakują wędliny wytwarzane w tradycyjny staropolski sposĂłb i wędzone w zimnym dymie z buczyny i jałowca. Delicje. Tylko cena wyrobu nieco ostudza nasze zapędy. Z drugiej strony na kilogram szynki zuĹźywa się do 2 kg mięsa. Nie oparliśmy się pokusie i ponad półkilowy kawałek pachnącej wędzonki odpływa razem z nami. Nie opisuję jeszcze paru kolejnych stoisk, zaczynamy trochę odczuwać zmęczenie i na pół godziny lądujemy w kawiarence, uprzednio zaopatrując się w jednym ze stoisk cukierniczych po kawałku pistacjowej baklawy. Ten bałkański przysmak jest mało rozpowszechniony w Polsce. Jest doskonały. Rozkoszujemy się aromatem kawy i kawałkiem bardzo słodkiego ciasta.

   Nie opisuję kolejnych odwiedzanych stoisk szczegĂłlnie tych, ktĂłre miały juĹź opisywany asortyment. Ale po następnej godzinie wędrĂłwki dotarliśmy do Gospodarstwa Rybnego „Pstrąg Tarnowo” z Tarnowa k. Piły. Przed stoiskiem kłębi się spora grupa ludzi. Serwują zupę rybną z jesiotra w niewielkich miseczkach. Wstyd się przyznać, podchodzimy dwukrotnie, tak nam smakowało. Na koniec prĂłbujemy po kawałeczku wędzonego jesiotra. Pycha.

   Czas płynie. Jest juĹź dawno po trzeciej. Naszej grupy juĹź nie widać. A my docieramy do kolejnych stoisk i zaczynamy się obawiać czy dotychczasowe degustacje nie zrobią nam rewolucji w Ĺźołądkach. We właściwym czasie trafiliśmy na stoisko firmy Komers ze Straszyna, oferująca nalewki w ciekawych oryginalnych butelkach o pojemności 0,5; 0,6; 1.0 litra. Degustujemy nalewkę orzechową, miodową i wiśniową. Prosimy o butelkę orzechowej, ale tu niespodzianka. Nie prowadzą sprzedaĹźy detalicznej na targach. MoĹźliwy jest tylko zakup hurtowy z późniejszą dostawą. Jesteśmy niepocieszeni, na osłodę prowadzący stoisko panowie serwują nam po jeszcze jednej prĂłbce. Nalewki są przepyszne, a my na lekkim rauszu. Pomału zbliĹźa się 17.00. Ruch zamiera i hala zaczyna pustoszeć. Kierujemy się do wyjścia objuczeni zakupami i pełni smakowych wraĹźeń. Oby tylko Ĺźołądek nie zastrajkował. Będziemy tu znĂłw za rok. Małgosiu, dziękuję Ĺźe mnie na tą wyprawę namĂłwiłaś.

Małgorzata Czajka – KMD Stokrotki