Turystyka

Szczegóły

Autor: Grazyna

Kategoria: Turystyka

Utworzono: 29 wrzesień 2016

Poprawiono: 01 październik 2016

Odsłon: 2072

     W poniedziałek - 26.09.2016 r.  z dużą grupą seniorĂłw pojechaliśmy na Targi SmakĂłw zobaczyć i posmakować nowości kulinarnych. WśrĂłd smakĂłw regionĂłw z całej Polski były pyszne pieczywa, przetwory owocowe i warzywne, sery, wędliny, soki owocowe nieklarowane, oleje tłoczone na zimno i wiele innych naturalnie przetworzonych produktĂłw. Były teĹź dwa stoiska z pięknie wydawanymi, kolorowym czasopismami: Sielskie Ĺťycie iHarmonia - Twoje Zdrowie, Twoja Odpowiedzialność" - to drugie to dwumiesięcznik, ktĂłry łączy najnowszą wiedzę z mądrością Natury. Zamieszczone są tam bardzo ciekawe artykuły dotyczące zdrowia. Czasopisma te kupiliśmy na stoisku - a w sprzedaĹźy są w zielarniach i sklepach zdrowej Ĺźywności. Z zakupami i zadowolone wracałyśmy do Swarzędza.

GraĹźyna Ĺťok - Słoneczny Wiek 

Szczegóły

Autor: dwcho

Kategoria: Turystyka

Utworzono: 27 lipiec 2016

Poprawiono: 27 lipiec 2016

Odsłon: 1876

     21 lipca br. odbył  się  piknik na  terenie leśniczĂłwki blisko  jeziora swarzędzkiego, ktĂłrego organizatorem  był  Środowiskowy Dom Samopomocy i Dzienny Dom Senior – WIGOR.

     W plenerowym spotkaniu uczestniczyli koledzy i koleĹźanki. Razem z nami były sprawujące pieczę nad spotkaniem panie. Dobra pogoda, wspaniałe jedzenie oraz oprawa muzyczna prowadzona przez p. Szymona sprawiły, Ĺźe nasze serca biły radośnie, a dusze i ciała miały chęć do wspaniałego Ĺźycia. Naszym skromnym Ĺźyczeniem jest, Ĺźeby brać udział w dalszych takich spotkaniach.

Sabina Furjan - uczestniczka Dziennego Domu Senior – WIGOR

Szczegóły

Autor: dwcho

Kategoria: Turystyka

Utworzono: 28 czerwiec 2016

Poprawiono: 28 czerwiec 2016

Odsłon: 1875

     WrĂłciliśmy z Międzywodzia. Zadowoleni, opaleni, wypoczęci, niektĂłrzy rozleniwieni, inni przeszli kilometry spacerując. Teraz pora wrĂłcić do codziennych obowiązkĂłw. Ale powspominać moĹźna, przypomnieć sobie róşne zabawne sytuacje, wędrĂłwki po miejscowości, wyprawę do Dziwnowa, do Parku Wolińskiego,  spacer w ulewnym deszczu, szukanie drobnych prezentĂłw dla bliskich, kawiarenki, lody...  Pozdrowienia dla wycieczkowiczĂłw.

Danuta Wereszczyńska-Choryńska

Szczegóły

Autor: MT00

Kategoria: Turystyka

Utworzono: 27 czerwiec 2016

Poprawiono: 27 czerwiec 2016

Odsłon: 2297

   7 lipca to w kulturze japońskiej dzień o wyjątkowym, romantycznym znaczeniu. Japońska legenda głosi, Ĺźe to właśnie tego dnia łączą się kochankowie rozdzieleni za swoją miłość boskim gniewem. Niebiańska szwaczka (gwiazda Vega) szyła piękne ubrania bogom, gdy pewnego dnia spotkała niebiańskiego pasterza (gwiazda Altair), kochankĂłw połączyła miłość tak wielka, Ĺźe zupełnie zapomnieli o swych obowiązkach. Rozgniewani bogowie rozdzielili ich za karę drogą mleczną. Jednak widząc ich wielką rozpacz i tęsknotę zlitowali się pozwalając im raz do roku siĂłdmego dnia, siĂłdmego miesiąca spotykać się. Od tej pory w Japonii lokalne święta Tanabaty (skrĂłt od imienia szwaczki Tanabatatsume) róşnią się w zaleĹźności od lokalnych uwarunkowań kulturalnych, czasem obchodzone 7 lipca, czasem 8 sierpnia.

   Dziś Japończycy w czasie Tanabata piszą na tanzaku (małych paskach papieru) Ĺźyczenia i przyczepiają je do bambusowych gałęzi. Bywa, Ĺźe Ĺźyczenia te zapisywane są w formie wiersza. Wielu JapończykĂłw mieszka w blokach, a co za tym idzie nie ma ogrĂłdka z bambusowym krzewem. Dlatego to centra i pasaĹźe handlowe oraz główne ulice przejęły rolę miejsca celebracji Tanabata. Miejsce festynu dekorowane jest specjalnymi ozdobami przewaĹźnie wykonanymi z papieru. KaĹźda z dekoracji ma swoje znaczenie.

MT

Szczegóły

Autor: MT00

Kategoria: Turystyka

Utworzono: 27 czerwiec 2016

Poprawiono: 06 lipiec 2016

Odsłon: 1855

   Mofeta – rodzaj ekshalacji wulkanicznych, chłodny wyziew (o temperaturze poniĹźej 100 °C), zawierający głównie dwutlenek węgla, bez większej obfitości pary wodnej. TakĹźe otwĂłr, z ktĂłrego wydobywają się te ekshalacje.

   W Polsce zjawisko to moĹźna zaobserwować w okolicach Szczawnika, Tylicza i Złockiego (Beskid Sądecki). Największą w Polsce i najbardziej wydajną jest Mofeta w Jastrzębiku, uznana za pomnik przyrody nieoĹźywionej. Znajduje się na dnie bagnistego koryta Złockiego Potoku, tuĹź przy szosie z Jastrzębika do Złockiego (gmina Muszyna). Nadano jej imię prof.Henryka Świdzińskiego, ktĂłry ją odkrył w 1938 roku. Gmina Muszyna udostępniła ją turystom, ze środkĂłw gminnych zamontowano tutaj tablice informacyjne, schodki i kładkę, oraz wykonano obudowanie dwĂłch miejsc, w ktĂłrych z wody wydobywają się gazy („Bulgotka” i „Dychawka”).

   Nad mofetą giną owady, ptaki, były nawet przypadki padania owiec. Dwutlenek węgla jest cięższy od powietrza, gromadzi się więc przy ziemi. Jeśli nie rozwieje go wiatr, zabija wszystkie unoszące się nad mofetą owady. Dwutlenek węgla wydobywa się nie tylko w mofetach, ale i w wielu innych miejscach w Jastrzębiku i okolicach. Dawniej gromadzący się w piwnicach gaz był zmorą mieszkańcĂłw tych okolic. Zdarzył się przypadek śmiertelnego zaduszenia właścicielki w jednej z takich piwniczek oraz człowieka kopiącego studnię. Obecnie nie zdarza się to, gdyĹź piwnice są betonowe i uszczelnione.

   Jest to miejsce zwyczajne i niezwyczajne. Ot zwykły bulgoczący kawałek strumienia. Przyznam się, Ĺźe jadąc do mofety nie wiedziałam co to jest, a chciałam zobaczyć. No i w jakiś sposĂłb to zwyczajne miejsce mnie urzekło.

Dojazd

Z Muszyny należy kierować się w stronę miejscowości Szczawnik i Złockie czyli skręcić w prawo jeżeli jedziemy z Krynicy. Jest to właściwie jedyna w miarę główna droga odchodząca w prawo na terenie Muszyny. Na rozwidleniu dróg jedziemy w prawo (kierunek Złockie, Jastrzębik), natomiast droga w lewo prowadzi do miejscowości Szczawnik. Od tej pory nie należy się spieszyć gdyż miejsce, do którego zmierzamy wprawdzie jest oznakowane, ale jest to jedynie tablica znajdująca się przy drodze (po prawej stronie) i łatwo ją przeoczyć. Przy tablicy można łatwo zaparkować na poboczu drogi.

MT

Szczegóły

Autor: MT00

Kategoria: Turystyka

Utworzono: 26 czerwiec 2016

Poprawiono: 26 czerwiec 2016

Odsłon: 1677

   Mała wioska w Indiach w stanie Maharasztra, na terenie dawnego księstwa Hajderabadu. W jej pobliĹźu pomiędzy II wiekiem przed naszą erą, a VII wiekiem naszej ery, mnisi buddyjscy wykuli w skałach 30 jaskiń, w ktĂłrych powstały świątynie i klasztory buddyjskie. Wszystkie obiekty są niezwykle pięknie zdobione rzeĹşbami i freskami, a do dzisiejszego dnia zachowały się w bardzo przyzwoitym stanie. Ajanta znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

   Za panowania cesarza Aśoki, dzięki jego wielkiemu wsparciu, nastąpił gwałtowny rozwĂłj buddyzmu. Zaczęły wtedy powstawać pierwsze, typowe dla wczesnego etapu rozwoju tej religii budowle: kute w litej skale jaskinie-świątynie będące miejscami zgromadzenia mnichĂłw. Dawały one im odosobnienie i spokĂłj, w ktĂłrym oddawali się medytacji. Najstarsze z jaskiń Ajanty, datuje się na II wiek p.n.e.

   Jaskinie wykute są w skale, wzdłuĹź rzeki Waghory. TurystĂłw jest tu całkiem sporo, jak na odległość od najbliĹźszego większego miasta (tzn. takiego z lotniskiem), ale całkiem łatwo moĹźna nie wchodzić im w drogę, bo jaskinie rozciągają się na sporej przestrzeni. Całość moĹźna zwiedzać z przewodnikiem. Same jaskinie robią piorunujące wraĹźenie. Ogrom detali, z jakimi oddane zostały naścienne malowidła: epizody z Ĺźycia Buddy Gautamy oraz wcześniejszych jego wcieleń, mnogość postaci boddhisatvĂłw, natłok szczegółów na pokrytych zębem czasu dziełach.

   Odwiedzając jaskinie Ajanty ma się jednak wraĹźenie obcowania z czymś, co powstało z powodĂłw dzisiaj juĹź chyba zupełnie niezrozumiałych. Kompleks był siedzibą mnichĂłw więc celowo powstał w znacznej odległości od siedzib ludzkich. Wszelki kunszt i praca włoĹźone w stworzenie tego dzieła powstało bez szukania poklasku lecz jako hołd wobec wierzeń jego twĂłrcĂłw czy sponsorĂłw. Kiedy minęły czasy świetności buddyzmu w Indiach, jaskinie popadły w zapomnienie i pochłonęła je dĹźungla. Dopiero początkiem XIX wieku zostały odkryte przez brytyjskiego oficera polującego na tygrysy.

   Warto dodać, Ĺźe udostępnione dzisiaj do zwiedzania jaskinie, są wciąż celem pielgrzymkowych wizyt buddystĂłw z róşnych stron świata. Nietrudno spotkać wyznawcĂłw wszystkich Ĺźywych dzisiaj nurtĂłw, praktykujących tam swoje wierzenia.

MT

Szczegóły

Autor: dwcho

Kategoria: Turystyka

Utworzono: 21 czerwiec 2016

Poprawiono: 22 czerwiec 2016

Odsłon: 1434

     Czas tak szybko mija. Jeszcze niedawno była sobota i wycieczka do Dziwnowa. To siedziba miasta i gminy i nieduĹźy ośrodek nadmorski, leżący tuĹź nad Bałtykiem u ujścia rzeki Dziwny. Spacerowaliśmy WybrzeĹźem Kościuszki, uliczkami o urokliwych nazwach:  Marzeń, Westchnień, Tęsknoty. Oglądaliśmy przystań pasaĹźerską, port rybacki, most zwodzony przez Dziwną, wracaliśmy plażą. Szybko minęła niedziela, było wspĂłlne zdjęcie. Następnego dnia oglądaliśmy zachĂłd słońca (ktĂłry  popsuły nam chmury) oraz rzeĹşby z piasku. A tu juĹź wtorek , niebo zasnute chmurami – morze po południu się przejaśni na ostatni spacer po plaĹźy,  no i pora wracać. Zostają wspomnienia.

     Było duĹźo spacerĂłw , z kijkami i bez, był wieczorek taneczny, wędrĂłwki  nad Zalew Kamieński,  wycieczki, szukanie drobiazgĂłw dla bliskich, truskawek, odwiedzanie kawiarenek i czas na rybkę. No tak, wszędzie dobrze, ale …

Danuta Wereszczyńska-Choryńska

Szczegóły

Autor: dwcho

Kategoria: Turystyka

Utworzono: 20 czerwiec 2016

Poprawiono: 20 czerwiec 2016

Odsłon: 1357

     Międzywodzie to niewielka, spokojna miejscowość połoĹźona na Wyspie Wolin, na skraju Wolińskiego Parku Narodowego. Usytuowana między wodami: od północy otaczają ją wody Bałtyku, a od południa Zalewu Kamieńskiego - stąd nazwa. Teren płaski, dogodne zejścia na dużą piaszczystą plażę, czyste i ciepłe morze, łagodny klimat…

     Tu właśnie przyjechali na kilka dni swarzędzcy seniorzy. Początkowo trochę padało, wiało – potem wyjrzało słońce i zaczęły się długie wędrĂłwki po plaĹźy, poznawanie miejscowości, snucie się uliczkami, szukanie kawiarenek.. NiektĂłrzy szli z kijkami w stronę Parku Narodowego, inni w stronę falochronu. Na przystani jachtowej na Zalewie Kamieńskim tylko 2 jachty. Jeszcze mało turystĂłw, na plaĹźy pustawo. Wszędzie widać przygotowania do sezonu. Powstają nowe kramiki, punkty gastronomiczne, kawiarenki. Jest bardzo przyjemnie, moĹźna więc spokojnie wypoczywać. Pozdrawiamy.

Danuta Wereszczyńska-Choryńska

Szczegóły

Autor: dwcho

Kategoria: Turystyka

Utworzono: 16 czerwiec 2016

Poprawiono: 16 czerwiec 2016

Odsłon: 1270

     Zobaczyłam juĹź oddalenia po długiej podróşy autobusem. Aby się do niej dostać trzeba popłynąć łodzią. Tak myślę o Wenecji -o piękna urzekłaś mnie swoją urodą od pierwszego wejrzenia. Ta błękitna woda i chłodny wietrzyk -co za ulga w upalny dzień. Płyniemy na wyspy; Murano i Burano. Cała Wenecja rozłoĹźona jest na 118 wyspach i ma przeszło 100 kanałów.

     Na Murano oglądamy jak się robi figurkę konika ze szkła. Zgrabnie to idzie panu i za chwilę są nogi, ogon i cały koń gotowy. Płyniemy dalej i wreszcie Wenecja. Z daleka widać Pałac Doşów - siedzibę władz i urzędĂłw Wenecji. Cały zrobiony jest jak z koronki bo posiada 3 rzędy aĹźurowych arkad. Dalej widać budynki Prokuracji Starej i Nowej -pomieszczenia dla prokuratorĂłw a na parterze kawiarnie i sklepiki no i olbrzymi plac a na nim Bazylika Św. Marka. Kupcy weneccy wykradli szczątki z Aleksandrii i wybudowano kościół na planie krzyĹźa greckiego z pięcioma kopułami. Jest to styl bizantyjski. Zgodnie z Ĺźyczeniami doĹźy kaĹźdy wpływający do portu statek zobowiązany był do ozdoby świątyni. Robią wraĹźenie piękne mozaiki ze szkła barwionego i złoconego na zewnątrz i wewnątrz świątyni. Kwadryga z czwĂłrką koni umieszczona nad wejściem to zabytek jedyny na świecie wykonany z pozłacanego brązu w II w p.n.e. ( oryginał w muzeum). Wewnątrz liczne kolumny marmurowe o złoconych głowicach. Na posadzkach, sklepieniach, kopułach bogate mozaiki ze złotych i szklanych tesser. Większość mozaik pochodzi z XII w. Za głównym ołtarzem znajduje się złoty ołtarz . Jest to zabytek sztuki bizantyjskiej z 976r. W ołtarzu jest 1300 pereł, 300 szmaragdĂłw 300 szafirĂłw. Robi niesamowite wraĹźenie, pełen złota i drogich kamieni.

Hanna Grabowska – KMD Wesoła Paczka

Szczegóły

Autor: dwcho

Kategoria: Turystyka

Utworzono: 06 czerwiec 2016

Poprawiono: 06 czerwiec 2016

Odsłon: 1273

     W sobotni czerwcowy ranek w Swarzędzu i gminie moĹźna było spotkać licznych rowerzystĂłw zamierzających wziąć udział w V Gminnym rajdzie rowerowym Cały Swarzędz na rowery, organizowanym przez Referat Promocji UMiG w Swarzędzu oraz licznych współorganizatorĂłw. Do wyboru było 7 tras: pierścieniowa (sportowa) - najdłuĹźsza licząca ok. 40 km, polna - z Paczkowa ok. 16 km; wiejska - spod SP w Zalasewie ok. 15 km, łąkowa - z Kobylnicy ok. 12 km, miejska - ok. 15 km, maltańska zwana teĹź zagraniczną - 12 km i leśna (rodzinna) - 8,5 km.

     Seniorzy i tym razem nie zawiedli, wybrali trasę wiejską, w ktĂłrej wzięło udział ponad 150 osĂłb. Trasa była ciekawa, rowerzyści zdyscyplinowani. Poznaliśmy nowe ścieĹźki, drogi, przedostawaliśmy się pod wiaduktem w Antoninku na drugą stronę "92", potem gĂłrą do Volkswagena, kawałek Bałtycką, skręcając w Leśną, gdzie widzieliśmy stary, zapomniany cmentarz. Dalej do Zielińca i Strzelecką do pływalni. Przejechaliśmy - razem z powrotem - ponad 17 km. Meta rajdu była, jak zawsze, przy Scenie nad Jeziorem, gdzie na wszystkich uczestnikĂłw czekały napoje, grochĂłwka i liczne atrakcje: pokazy rowerowe, losowanie akcesoriĂłw rowerowych oraz ufundowanego przez komandora rajdu Zygmunta Majchrzaka, roweru, ktĂłry wylosowała mała dziewczynka. Były takĹźe wspĂłlne zdjęcia. Do zobaczenia za rok !

Danuta Wereszczyńska-Choryńska